یاد دارم یک غروب سرد سرد                          می‌گذشت از کوچه‌مان یک دوره گرد
دوره گردم دار قالی می‌خرم                             دسته دوم، جنس عالی می‌خرم
گر نداری کوزه خالی می‌خرم                            کاسه و ظرف سفالی می‌خرم
اشک در چشمان بابا حلقه بست                       عاقبت آهی زد و بغضش شکست
اول سال است و نان در خانه نیست                   ای خدا شکرت، ولی این زندگی است؟
سوختم، دیدم که بابا پیر بود                                خواهر کوچکترم دلگیر بود
بوی نان تازه هوش از ما ربود                                اتفاقا مادرم هم روزه بود
خم شده آن قامت افراشته                               دست خوش رنگش ترک برداشته
مشکل ما درد نان تنها نبود                                شاید آن لحظه خدا با ما نبود
باز آواز درشت دوره‌گرد                                    پرده اندیشه‌ام را پاره کرد
دوره گردم دار قالی می‌خرم                                دسته دوم جنس عالی می‌خرم
خواهرم بی روسری بیرون دوید                            آی آقا، سفره خالی می‌خری؟

Advertisements